Monday, May 30, 2011

အသက္ရွင္ျခင္း

သားသတ္႐ုံသုိ႔
ေရွးရႈ၍ သြားေသာ ႏြား
ၾကိဳးစင္ေပၚသုိ႔
ေ႐ွး႐ႈ၍ သြားေသာ ရာဇဝတ္သား
ထုိသတၱဝါ မ်ားသည္
ဖြင္႔ထားေသာ သခၤ်ဳိင္း တံခါးကုိ
ျမင္လ်က္ သြားရသျဖင္႔ ငုိၾကကုန္၏။
စည္းစိမ္ ကာမဂုဏ္
အာ႐ုံ လွည့္ျဖားမႈကုိ
ခံစား၍ ေနေသာ
အၾကင္ ပုထုဇဥ္ကား
အသက္ ရွင္၍ ေနစဥ္
ဖြင္႔ထားေသာ သခၤ်ဳိင္းဝကုိ မျမင္
ေသမည့္ရက္ကုိ မတြက္ဆ ေသာေၾကာင္႔
ရယ္ေမာ ေနၾကကုန္၏။
ေနရျခင္းကား မေသခ်ာ
ေသရျခင္းသာ ေသခ်ာ ေသာ္လည္း
မုိက္မဲေသာ ပုထုဇဥ္
သတၱဝါတုိ႔သည္
ေသေရးကုိ ေမ႔၍ ေနႏုိင္၏။
ေသေရးကုိ မစဥ္းစား
ေနေရး အတြက္သာလွ်င္
အစဥ္ စဥ္းစား အားထုတ္ၾက၏။

သမုဒၵရာကုိ
လက္ပစ္ကူးသည့္ သေဘၤာသားပမာ
ေနေရးအတြက္ ပုထုဇဥ္သည္
အျမဲ ကူးခတ္ ရုန္းကန္ေနရ၏။
ေျခကုန္ လက္ပန္း က်သည့္တုိင္
မကူးပဲ ရပ္နား၍လည္း မေနႏုိင္။
အႏ ၱရာယ္ မ်ားစြာ
ဝန္းရံလ်က္သာ
ေျခာက္လွန္႔ ေနသျဖင္႔
ထိတ္လန္႔ေသာ စိတ္က
အခ်ိန္ရွိသမွ် ႏွိပ္စက္သည္။
ေၾကာင္႔ၾကႏွင္႔ အားငယ္ျခင္းသာ
အေဖာ္ရွိရကား
အခ်ိန္ၾကာေလ
အားအင္ ကုန္ေလ
လက္ပန္းက်ေလ။
ေရမွာ က်င္လည္ေသာ သူ
ေရနစ္၍ ေသခါနီးမွ
ကူး၍ ေနခဲ႔ေသာ ကာလမ်ားသည္
အေဟာသိကံ ပါတကားဟု
ဘဝကုိ စမ္း တဝါးဝါး
ျမင္လုိက္ရေလ၏။

No comments:

Post a Comment